9. Szczęście widziane oczyma wychowanki domu dziecka

Co to jest szczęście?
Tak naprawdę nikt nie potrafi w pełni odpowiedzieć na to pytanie, bo prawie każdy człowiek, bez względu na to ile posiada i tak pragnie więcej.

Dzięki temu, że trafiłam do domu dziecka potrafię docenić wszystko co mam, ponieważ wiem co to znaczy nie mieć nic. Dostałam szansę, w której nie mogę zmarnować, która jest darem od losu.

Większość ludzi myśli, że my „dzieci z bidula” jesteśmy od nich gorsi, że jesteśmy wulgarni, pijemy alkohol, bierzemy narkotyki, bo pochodzimy z patologicznych rodzin. To nie jest tak, my nie wybieramy sobie przyszłości. Nie jesteśmy w domu dziecka dlatego, że tak nam się podoba, tylko z tego powodu, że nasi rodzice nie chcą lub nie mogą się nami zajmować. Dom dziecka jest dla mnie jedynym i prawdziwym domem, w którym czuję się potrzebna. Tutaj zawsze czekają na mnie życzliwi ludzie, wśród których czuję się kochana i doceniona. To oni dają mi nadzieję na lepsze jutro i pomagają w trudnych chwilach. To właśnie w wychowawcach odnajduję rodzicielskie wsparcie. Kochają mnie nie za to co mam, ale za to kim jestem.

Będąc tutaj poznałam wiele dziewcząt, których życie nie było usłane różami. Jako kilkuletnie dzieci musiały się martwić o to, skąd wziąć pieniądze na chleb, żeby nie umrzeć z głodu. Dopiero w domu dziecka uświadomiły sobie, że ich życie może być inne, lepsze.

Na dzień dzisiejszy nie pragnę nic więcej od życia. Wiadomo, że do końca swoich dni nie mogę być wychowanką tej placówki. Kiedyś będę musiała się usamodzielnić, ten moment zbliża się wielkimi krokami. Ale nie boję się tego, bo wiem, że już jestem gotowa na krok w dorosłe życie. I wiem, że gdy będę potrzebowała pomocy to zawsze mogę przyjechać i poprosić o radę.

Moim celem jest skończenie szkoły, zdanie matury i dostanie się na dobre studia. Oczywiście jak każda dorastająca dziewczyna marzę o założeniu wspaniałej i kochającej się rodziny.

Jeśli ktoś nie wie co to jest szczęście, to znaczy, że nie ma przyjaciół, bo prawdziwym szczęściem nie są rzeczy materialne tylko ludzie, którzy naprawdę nas kochają.